PUGLIA, het best bewaarde geheim van Italië

 

Januari 2019. We bekijken één van de vele reisaanbiedingen die via mail binnenlopen. Een fly&drive reis naar Zuid-Italië, meer bepaald naar Puglia in de hak van de laars. Eerst even kijken op een landkaart waar die regio zich juist bevindt en op internet wat er te beleven valt.  Puglia, of ook Apulië genaamd, ligt in het uiterste zuiden van Italië, op een boogscheut van het eiland Sicilië. En omdat de cocktail van natuur, cultuur en gastronomie prima lijkt te kloppen, beslissen we om midden april voor 10 dagen naar dat minder toeristisch gebied te trekken. Omdat het dan nog geen hoogseizoen is (de Italiaanse scholen hebben geen 14 dagen Paasvakantie zoals hier) wordt er vanuit Brussel enkel met tussenstop gevlogen op Bari of Brindisi.

Onze ontdekking van het authentieke Italië kan nu echt beginnen.

We starten in Lecce, de hoofdstad van het schiereiland Salento, ook wel het ‘Firenze van het Zuiden’ genoemd. De weelderige barokke pracht, de typische barocco leccese, vind je op elk plein en in elke straat. In portalen en ramen, in palazzi en op kerkgevels, op balkons en fonteinen. Overweldigend én soms overdadig. De lichte, roomwitte kleur van de lokale steensoort weet op elk moment van de dag het licht op te vangen en zorgt ervoor dat de stad het hele jaar door baadt in een warme gloed. Ook de bruisende sfeer in de binnenstad en de gastvrijheid van de inwoners maakt dat we met moeite afscheid kunnen nemen van deze levendige stad.

We trekken verder naar Gallipoli -Kallipolis of ‘mooie stad’ in het Grieks-, een eilandje in de azuurblauwe Ionische zee. Het eilandje is met een brug verbonden met het vasteland en in de zomer kan het er blijkbaar behoorlijk druk zijn door het veelvoud aan toeristen. Niet in april dus. We kuieren eerst rond in het stadje dat weer één grote barokke tentoonstelling is en vervolgen onze weg op de zeepromenade tot aan de grote burcht, gebouwd in opdracht van de Heren van Anjou, die in de Middeleeuwen de in- en uitvoer van goederen van het havenstadje moest controleren. Vandaag is het vooral een pittoreske verzamelplaats van de vele vissersbootjes die dobberen in de baai van Gallipoli. Een mooier plaatje voor een huwelijksreportage, waarvan we getuigen zijn, bestaat er niet!

En dan rijgen de kustplaatsjes zich aan de Adriatische Zee op korte afstanden aan elkaar. Torre dell’Orso met de fotogenieke Duo Sorelle, Otranto als meest oostelijk gelegen havenstad van Italië die haar charme wist te behouden als XVe eeuwe handelsplaats tussen twee werelden en verder Santa Cesarea Terme, gelegen op een heuvelflank boven de steile kliffen en dat als kuuroord voor elk probleem een heilzame werking garandeert. De kustweg slingert verder langs pittoreske vissershaventjes als Castro Marina, Tricase Porto en voor we het goed en wel beseffen zijn we aangekomen aan het laatste én laagste plekje van Italië, Santa Maria di Leuca, als finibus terrae, waar de Ionische en Adriatische Zee samenkomen. Verder geraken we niet met de auto of we moeten verder met de boot.

Voor ons is het duidelijk, de zuid-ooselijke kust van de Salento is één van de mooiste kusten die we ooit gezien hebben. Haar steile kliffen die in zee verdwijnen, de middeleeuwse wachttorens, de heuvels bedekt met een prachtige bloemenweelde, de diepblauwe zee, alles is gewoon adembenemend.

En het tweede deel van de reis moet nog beginnen.

We rijden weer 150km meer noordwaarts, richting Bari, en komen aan in de Masseria Montenapoleone in Pezzo di Greco di Fasano De benaming masseria staat voor een voormalig agrarisch bedrijf dat de vorm en grootte kan aannemen van een onafhankelijk vestingsstadje op het platteland en, naast een ommuring en een centraal binnenhof, bestaat uit een groot landhuis waar de eigenaar woont en enkele andere structuren die direct verband houden met het dagelijks werk van de landarbeiders. De ‘Masseria’ Montenapoleone klopt bij deze omschrijving maar ondertussen is er aan het oorspronkelijke ‘boerenerf’ veel veranderd, gerenoveerd en bijgebouwd. We wanen ons werkelijk van bij aankomst in de Tuin van Eden. Omdat de eigenares een rasechte Brusselse is en we dit adres geweldig vinden, willen we er later een woordje apart over schrijven.

 

 

 

 

 

Maar eerst gaan we verder op ontdekkingstocht door dat stukje paradijs in Zuid-Italië.

Als we in Ostuni belanden, het ‘witte stadje’ genaamd, regent het. Alhoewel het bezoek kort is, charmeert het stadje ons. Een labyrint van witte straatjes, trappen, muren en pleintjes, waar het ondanks de donkere wolken erg licht blijft. De kleur van de stenen maakt onze dag toch zonnig. Hier heeft het toerisme met zijn boetieks en souvenirshops duidelijk meer vat op het straatbeeld dan in de zuidelijker gelegen regio. Continue reading

Posted in Non classé | Leave a comment

Als Kunst de metro neemt in Brussel

U hoeft niet altijd naar het museum om kunst te bewonderen. Een stad als Brussel staat vol met kunstobjecten en architectuurpareltjes, waar u soms onopgemerkt voorbij wandelt. Ook in de Brusselse metro kunt u kunst en design bewonderen, voor de prijs van een simpel metroticketje.
De Brusselse metro is immers het grootste levende museum van hedendaagse kunst in België. Monumentale kunstwerken van Belgische kunstenaars, waarvoor in ‘gewone’ musea onvoldoende ruimte is, worden van bij de bouw van de metrostations geïntegreerd in de architectuur. Ronkende namen uit de kunstwereld zoals Hergé, Paul Delvaux, Roger Raveel, Pol Bury, Stephan Vanfleteren, en zovele andere gerenommeerde kunstenaars vinden er permanent onderdak.
Zo komen duizenden reizigers elke dag, al dan niet bewust, in contact met hedendaagse kunst, en dat zonder enige verplichting, met enkel een vervoerbewijs op zak.

Meer dan 80 kunstwerken zorgen voor een unieke verfraaiing en decoratie van de metrostations. Verschillende hedendaagse kunststromingen vinden een permanente plaats in deze metropolitaanse wereld. Wandschilderingen, beeldhouwwerken en tal van andere kunstgenres maken van de Brusselse metro één van de grootste ondergrondse kunstgalerijen ter wereld !

Toen begin jaren ’60 het Brusselse metroproject concreet vorm kreeg, zagen de ontwerpers dit nieuwe ondergrondse netwerk als een open, levendige, originele omgeving. Alle stations moesten verschillend zijn, hetzij door hun vorm, hetzij door de aard van hun afwerking, met tegelijk toch een eenheid in hun decoratie. De reiziger zou dus door stations reizen met elk hun eigen sfeer en identiteit, maar tegelijk ook met constante elementen die zouden helpen bij de oriëntatie.

De ontwerpers van de Brusselse metro werden indertijd gesteund door de minister van Communicatie en besloten dat kunst niet mocht ontbreken in dit grote werk. Kort voor de ingebruikname van de eerste premetrostations, eind 1969, werd een artistieke commissie opgericht. Ze had tot doel de Minister van Communicatie te adviseren bij de keuze van de artiesten die zouden instaan voor de kunstwerken ter verfraaiing van de stations. Ze was ook belast met de follow-up van de projecten en hun uitvoering. Na de regionalisering gaf de artistieke commissie in 1990 de fakkel door aan de Artistieke Commissie van de Vervoerinfrastructuren (ACVI) van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, die instond voor de keuze en het onderhoud van de kunstwerken in de metro maar ook langs enkele belangrijke gewestwegen. De commissie hield bij haar keuzes rekening met de creativiteit van de artiest met het oog op de plaats in kwestie. Er werd ook rekening gehouden met de ervaring en de reputatie van de kunstenaar, het concept, het beeld en het budget. In 2008 maakte de ACVI na een regeringsbeslissing van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, op haar beurt plaats voor de expertisepool “Kunst in de openbare ruimte”.

Vandaag zorgen meer dan 80 kunstwerken voor de verfraaiing van de perrons, lokettenzalen en gangen, en blazen ze de meeste van de 69 metrostations artistiek leven in. Alle disciplines komen aan bod: schilderijen, beeldhouwwerken, foto’s, glasramen… en alle materialen: van doek tot brons, van hout tot glas, van marmer tot staal. De kunstwerken zorgen voor dat ene extraatje in de stations, zodat het niet louter doorgangsplaatsen zijn, maar veeleer plaatsen om te leven en te beleven.

We nodigen u graag uit om op ontdekking te gaan in deze grootste ondergrondse kunstgalerij van de hoofdstad. In samenwerking met het Brussels Hoofdstedelijk Gewest heeft de MIVB een gids uitgebracht over de kunst in de metro. Per station vindt u gedetailleerde informatie over elk kunstwerk dat zich iedere dag opnieuw presenteert aan de massa’s reizigers die er voorbijkomen.
U vindt een overzicht van de verschillende stations en kunstenaars op de website van de Brusselse vervoersmaatschappij www.mivb.be. De brochure ‘Als kunst de metro neemt’ kan via deze site ook gratis gedownload worden.

Veel reisplezier!

Annemie Genbrugge

Posted in Non classé | Leave a comment

NAUSICAA, het Nationaal Zeecentrum in Boulogne-sur-mer,

sensibiliseert voor een beter beheer van de oceanen en hun rijkdommen.

Ieder van ons weet ondertussen dat de grootste uitdaging van de XXIe eeuw erin bestaat onze ecologische voetafdruk drastisch te verkleinen om zo de klimaatopwarming van onze planeet tegen te gaan. Over thema’s als mobiliteit, energieverbruik, voeding e.d., is het laatste woord nog lang niet gezegd en geschreven, maar de tijd dringt .. willen we onze aardbol vrijwaren voor de toekomst! Wat weinigen echter weten, is dat de oceaan ook essentieel is voor het natuurlijke evenwicht van diezelfde planeet. Hij regelt het klimaat, recycleert het water en produceert zuurstof… De zee, bakermat van het leven op aarde, is tot op grote diepte bevolkt met duizenden levende wezens. Dat leven in de oceaan is een bron van voeding en zou wel eens aan de basis kunnen liggen van waardevolle rijkdommen voor de mens, bijvoorbeeld de productie van nieuwe geneesmiddelen. Deze immense en krachtige oceaan bevat tevens een potentieel aan energie en mineraal materiaal dat de behoeften van een mensheid in volle ontwikkeling zou kunnen dekken. Er zijn tal van activiteiten die verband houden met de zee -toerisme, visvangst, visteelt of maritiem transport- en die dus niet alleen belangrijke economische voordelen bieden, maar ook zorgen voor miljoenen jobs. Nausicaá, het nationaal zeecentrum, wil daarom met dit grootste aquarium van Europa, het publiek sensibiliseren voor een onderzeese wereld die duurzamer en rechtvaardiger is..

Het is een in zijn soort uniek ontdekkingscentrum voor het zeemilieu. Het is tegelijk ludiek, pedagogisch en wetenschappelijk en het richt zijn aandacht vooral op de relaties tussen de Mens en de Zee. Reuzeaquariums, onderzeese expedities, spitstechnologie in dienst van een grandioos en betoverend schouwspel: de droomplek bij uitstek voor iedere bezoeker, jong en oud! Duidelijke uitleg, een documentatiecentrum, films, tijdelijke tentoonstellingen, voordrachten, pedagogische programma’s, geanimeerde exposities: kortom, de ideale plaats om te leren en begrijpen!

Ontworpen in 1991, heeft het Nationaal Zeecentrum ondertussen meer dan 16 miljoen bezoekers over de vloer gehad en is op één na de meest bezochte toeristische bezienswaardigheid te noorden van Parijs. Voor de stad Boulogne-sur-mer en voor de Opaalkust is de toeristische impact van Nausicaá onmiskenbaar groot en deze komt ten goede aan de hele streek.
In 2018 verdubbelde het zeecentrum zijn oppervlakte dankzij het parcours ‘Volle Zee’ met het grootste waterbassin van Europa dat het ecosysteem van de volle zee reconstrueert. Een doorzichtige tunnel met een lengte van 18 meter en verschillende doorkijkjes, reuzegrote ramen en een opening die 20 m breed en 5 m hoog is, zorgen voor spectaculaire uitzichten op het grote bassin, met een watervolume van 10 000 m3.

Nausicaá brengt de zee dichterbij en doet van haar houden, bouwsteen van het leven en bron van rijkdommen voor vandaag en morgen. Als initiatiefnemer en stuwende kracht van de Blue Society biedt het Zeecentrum een nieuwe kijk op oplossingen voor de toekomst van de mensheid, afkomstig uit de oceaan. De Blue Society tracht te voorzien in de huidige en toekomstige behoeften van de maatschappij, in een geest van ‘positieve’ groei, door uit te gaan van immens grote potentieel dat de wereldoceaan ons biedt. Ze steunt op het duurzaam gebruik van de hulpbronnen uit de zee en ook op de ontwikkeling van vernieuwende technologieën die werk en economische middelen moeten genereren.

In 27 jaar heeft Nausicaá zich opgeworpen als leidende figuur bij het sensibiliseren van de maatschappij voor het zeemilieu, zowel op nationaal als internationaal vlak. Dat het zeecentrum voor zijn educatieve werking uitgeroepen werd tot ‘Center of Excellence’ door de Intergouvernementele Oceanografische Commissie van Unesco, is reden genoeg om de verplaatsing naar Boulogne-sur-mer niet langer uit te stellen!

Enkele cijfers

  • het aantal dieren 58 000
  • het aantal soorten vissen 1 600
  • het aantal haaiensoorten 12
  • het totale watervolume van Nausicaá 17 000 m3
  • de oppervlakte van de hoofdtentoonstelling 10 000 m3
  • het gewicht van de zwaarste kostganger (zeeleeuw Speedy) 208 kg
  • de leeftijd van de oudste kostganger (de zandtijgerhaai) 31 jaar
  • de lengte van het buizenstelsel voor de waterzuivering 7 km
  • het aantal bezoekers in 27 jaar 16 miljoen

Praktische informatie en tarieven :

Nausicaá, Nationaal Zeecentrum
Boulevard Ste Beuve
BP 189
62200 Boulogne-sur-Mer
Frankrijk
www.nausicaa.fr
Tel: +33 3 21 30 99 99
E-mail: info[a]nausicaa.fr

Annemie GENBRUGGE

 

 

Posted in Non classé | Leave a comment

AV 2019 & Het woord van de Voorzitter

Eerst en vooral, aan het begin van het jaar, wil ik u namens de Raad van Bestuur van onze Beroepsvereniging, een gelukkig nieuwjaar 2019 toewensen; vrede en geluk voor u en al uw dierbaren …

Een nieuw jaar betekent ook voor onze vereniging de balans opmaken van het afgesloten jaar tijdens onze gebruikelijke Algemene Vergadering van midden februari. Deze keer zullen we te gast zijn in een site nog ouder dan de VBBJPP zelf, dat in 2018 zijn 125-jarig vierde. Wij maken een afspraak in het beroemde museum Autoworld, aan het Jubelpark te Brussel.

Bij nader inzien is onze vereniging, maar vooral het beroep die zij vertegenwoordigt, de journalistiek, bijna gelijktijdig geboren met de auto. In de loop van de decennia zijn beide blijven evolueren, een weerspiegeling van de wereld voor de één, een fantastische tool om te ontdekken voor de ander.

Maar de vergelijking is nog niet ten einde, want de auto van de toekomst zal nooit lijken op deze tentoongesteld in Autoworld, terwijl de journalistiek vandaag – periodiek of niet – al niets meer te maken heeft met deze van onze voorgangers.

Eén ding is zeker; beide zullen nooit verdwijnen. De burger zal altijd dezelfde nood hebben om te leren en de wereld om ons heen te begrijpen. De behoefte aan mobiliteit groeit, zelfs als de middelen fundamenteel anders worden in de loop der jaren.

Jean-Pierre ALVIN
Président  AJPBE

ALLEEN DE LEDEN DIE HUN LIDGELD VEREFFEND HEBBEN, MOGEN AAN DE ALGEMENE VERGADERING DEELNEMEN. cf Agenda

Posted in Non classé | Leave a comment

Waarom DEN HAAG ?

Je kunt er historische monumenten bekijken. Schitterende art nouveau en deco gebouwen bewonderen. Antiekzaken bezoeken. Die zijn er legio, mede dank zij Den Haags koloniale verleden.
Ook is het al enkele eeuwen Nederlands politiek machtscentrum. Het deftige Binnenhof, residentie van beide Kamers en de premier, ligt op een boogscheut van fijne winkelstraten. Maar ook niet ver van een ongezellige straat waar C&A, V&D en H&M elkaar proberen te overtroeven.
Een overvloed aan betere shops verkoopt high society kledij. Sommige gaan prat op het kroontje in hun logo en mogen zich hofleverancier noemen.
Je kunt er ook genieten van de grandeur van het Hotel des Indes, gaan rijsttafelen in het Indonesische restaurant Garoeda, wat gaan drinken in een bruine kroeg of een grand café. Dudok bijvoorbeeld, met leestafels vol lettervoer: verse kranten, de nieuwste glossy’s, geen afdankertjes zoals meestal bij ons.

Maar wij gingen er vooral voor een dagje puur cultuur.

Continue reading

Posted in Non classé | Leave a comment

In memoriam Christian Vanderwinnen

1950 – 2018

 Het Verbond van Belgische en Buitenlandse Journalisten der Periodieke Pers heeft de droeve plicht u het plotse overlijden aan te kondigen op dinsdag 20 maart 2018 van onze bestuurder-secretaris en vriend-collega Christian Vanderwinnen.
Onze raad van bestuur deelt dit groot verlies en biedt zijn echtgenote en familie haar oprechte deelneming aan in deze moeilijke en harde momenten.

De uitvaart vindt plaats op dinsdag 27 maart om 14:00 in het crematorium van Ukkel, Stillelaan 61 te 1180 Brussel.

Rust in vrede.

Posted in Non classé | Leave a comment